به گزارش سوره سینما، بر اساس دستوری که به هیئت منصفه داده شده بود، این هیئت میبایست درباره سه ادعای امبر هرد علیه جانی دپ و سه ادعای وکیل جانی دپ علیه امبر هرد نظر میداد.
در ابتدا به شکایت جانی بپردازیم؛ امبر هرد در یادداشتی که برای روزنامه واشنگتنپست نوشته بود و علیرغم اینکه مستقیماً نامی از دپ نبرده بود، اتهامات متعددی به دپ زد. بنا به درخواست وکلای دپ، سه ادعا از این یادداشت را هیئت منصفه میبایست بررسی میکردند؛
شرح سه ادعا:
اول: من علیه خشونت جنسی اعتراض کردم و متعاقباً گرفتار غضب فرهنگ خودمان شدم؛ این مسئله باید تغییر کند.
دوم: دو سال پیش من به نماد عمومی آزار خانگی تبدیل شدم و سریعاً قدرت عظیم دشمنی فرهنگمان علیه زنانی که اعتراض (به نحوه برخورد مردها با زنان) میکنند را حس کردم.
سوم: من مستقیماً در جلوی چشمهایم شاهد دفاع سیستم (اجتماع، دولت، دادگستری) از مردانی که متهم به آزار خانگی علیه زنان شدهاند، بودم.
هیئت منصفه موظف بود به یک سؤال کلی برای هر یک از این ادعاها پاسخ آری یا خیر دهد و باید متفقالقول یا جواب آری و یا نه میدادند. در صورت جواب آری، آنها باید به شش سؤال تکمیلی پاسخ میدادند.
سؤال اصلی: آیا آقای دپ تمام جوانب بدنامی را ثابت کرده است؟
زیرمجموعه سؤال اصلی برای هر ادعا:
الف: آیا این ادعا توسط خانم هرد نوشته و بازنشر شده است؟ ب: آیا ادعا درباره آقای دپ بود؟ پ: آیا این ادعا دروغ است؟ ت: آیا این ادعا قصد بدنام کردن آقای دپ را دارد؟ ث: آیا قصد بدنام کردن بهوسیله خانم هرد طراحی شده است؟ ج: آیا این ادعا خطاب به شخص دیگری غیر از آقای دپ است؟
نهتنها هیئت منصفه به این نتیجه رسید که هرد قصد بدنام کردن دپ را داشته بلکه هرد با قصد دشمنی این ادعاها را منتشر کرده است؛ لذا هرد باید ۱۰ میلیون دلار جهت بدنام کردن دپ بپردازد به علاوه پنج میلیون دلار تنبیه برای جلوگیری از تکرار چنین اقدامی. البته طبق قانون ویرجینیا (محل برگزاری دادگاه) سقف میزان تنبیه، ۳۵۰ هزار دلار است. در کل دپ برنده ده میلیون و سیصد و پنجاه هزار دلار شد.
امبر هرد نیز شکایت متقابلی از جانی دپ کرده بود.
وکلای امبر هرد نیز از هیئت منصفه خواسته بودند تا درباره سه ادعایی که وکیل جانی دپ در نشریه دیلیمیل کرده بود، نظر دهند. این سه ادعا بدین شرح بود:
اول: امبر هرد و دوستانش در رسانه از ادعاهای دروغین خشونت جنسی بهعنوان شمشیر (برای زخم زدن) و زره (برای دفاع کردن در مقابل حملات احتمالی طرف مقابل) در قبال مقاصد خود استفاده کردند. آنها از این ادعاها در باطن دروغین و در ظاهر حقیقی، بهمثابه شمشیری برای زخم زدن به آقای دپ استفاده کردند.
دوم: سادهتر بگوییم، این یک پاتک به آقای دپ بود. آنها وقتی با پلیس تماس گرفتند تا از خشونتهای آقای دپ بگویند، در حرکت اول موفق نشدند. پلیس به پنتهاوس آمد و اثری از خشونت و تخریب اموال و کبودی صورت ندید؛ لذا امبر و دوستانش پس از رفتن پلیس، خانه را برهم ریخته و ظرف و ظروف شکستند و با مشورت وکیل و مدیر روابطعمومی، داستانهای خود را یکی کردند و دو مرتبه با پلیس تماس گرفتند.
سوم: ما به فصل پایانی ادعای دروغین خانم هرد علیه آقای دپ رسیدهایم.
یک سؤال مشترک برای این ادعاها طراحی شده بود که در صورت پاسخ آری، چهار سؤال زیرمجموعه پرسیده میشد.
سؤال: آیا خانم هرد تمام جوانب بدنامی را ثابت کرده است؟
زیرمجموعهها؛ الف: وکیل آقای دپ به نیابت از او این ادعاها را منتشر کرده است؟ ب: این ادعاها درباره خانم هرد است؟ پ: این ادعاها توسط شخص دیگری به غیر خانم هرد دیده شده است؟ ت: آیا این ادعا دروغ بوده است؟
هیئت منصفه فقط به سؤال درباره ادعای دوم پاسخ آری دادند. آنها تصمیم گرفتند که آقای دپ باید دو میلیون دلار باید غرامت بپردازد ولی هیچ مبلغی برای تنبیه در نظر گرفته نشد.
کمی بعد از پایان این مسائل جانی دپ به موضوعات مربوط به دادگاه واکنش نشان داد. بیانیه رسمی جانی دپ درباره رأی دادگاه به شرح زیر است: شش سال پیش زندگی من، خانوادهام و طرفداران من دچار دگرگونی شد. همه در یک چشم برهم زدن. ادعاهای دروغین و مجرمانه علیه من در رسانهها پخش شد که مسبب تنفر بسیاری علیه بنده شد؛ اگرچه که هیچ اتهام علنی به من زده نشده بود؛ ولی در کسری از ثانیه خبر این ماجرا در دنیا پخش و زندگی مرا تحت شعاع قرار داد. اکنون پس از شش سال، هیئت منصفه زندگیام را به من پس داد. قصد من از شروع این دادگاه، روشن کردن حقیقت بدون اینکه بدانم نتیجه چه میشود، بود. گفتن حقیقت وظیفه بنده در قبال فرزندانم و حامیانم بود. اکنون با دیدن حکم دادگاه، در آرامش هستم. در همین جا از تمامی کسانی که از من در طول این مدت حمایت کردند، تشکر میکنم. امیدوارم پس از این ماجرا به عرف عقلانی «بیگناه تا زمانی که جرمش ثابت شود» باز گردیم. بهترینها در راهاند و فصل جدیدی آغاز خواهد شد.
امبر هرد هم پس از همه حواشی اقدام به انتشار یک بیانیه کرد. در این بیانیه او در پاسخ به حکم دادگاه نوشته است: آنقدر ناامیدم که قابل اندازهگیری نیست؛ دلشکسته از کوه مدارکی که وجود داشت اما در مقابل قدرت و نفوذ بیحدوحصر همسر سابقم، در پایان کافی نبود. من بیشتر از این ناامیدم که این حکم چه عواقبی برای دیگر زنان خواهد داشت. این حکم چند قدم رو به عقب بود. این حکم زمان را به دورانی بازمیگرداند که زنان هیچ صدایی نداشتند و در صورت اعتراض، در ملأ عام خار و حقیر حساب میشدند. این حکم مقوله جدی گرفتن خشونت علیه زنان را به عقب بازگرداند. من معتقدم که وکلای جانی موفق شدند تا تمرکز هیئت منصفه را از روی حق آزادی بیان، بردارند و حقایق و مدارکی که سبب شد تا ما دادگاه انگلیس را ببریم، را نادیده بگیرند. من از باختن این پرونده ناراحتم؛ ولی بیشتر از این بایت ناراحتم که فکر میکردم بهعنوان یک آمریکایی میتوانم آزادانه سخن بگویم.