نگاهي به فيلم «چهل سالگي» ساخته عليرضا رئيسيان
خلق را تقليدشان بر باد داد!
۱۴ بهمن ۱۳۸۸ - ۲۲:۳۳:۳۲ - { یادداشت } - کـدخبـر : 111198
سوره سينما: «چهل سالگي» دغدغه اي دارد. اما نمي تواند پيشنهادي به همراه داشته باشد. «چهل سالگي» درد را نشان مي دهد اما درمانش تنها به وخامت حال بيمار مي انجامد!
«چهل سالگي» قرار است به كالبد شكافي روابط انساني در دنياي امروز بپردازد. مي خواهد بحراني را كه در روابط مياني زن و شوهري رخ داده است روايت كند. «چهل سالگي» نسخه اي براي جامعه ايراني امروز مي پيچد كه غير كاربردي و نامناسب است. «چهل سالگي» اصولي را زير سؤال مي برد كه از اعتقادات و باورهاي ماست. كدام مرد با شرف ايراني و حتي غير ايراني و مسلمان مي پذيرد كه براي پي بردن به پاكدامني و عشق پاك همسرش، او را در خانه با معشوق سابقش تنها بگذارد؟! «فرهاد» تحصيلكرده رشته حقوق، پس از آنكه مسند قضا را رها مي كند، چه سيري را طي مي كند تا كارگزار بورس شود؟ استرس و دلهره هاي «نگار» به خاطر عشقي است كه بيست سال از تاريخ انقضاي آن مي گذرد و يا دليل ديگري دارد؟ چطور است كه استاد موسپيد كرده «فرهاد» با اين همه كمالات، فرهاد را به ترك خانه و جاسوسي زنش ترغيب مي كند؟ اين استادي كه از عالم و آدم بريده است، چگونه دم از عشق و ايمان مي زند؟ اينها سؤالاتي است كه فيلم پاسخي به آنها نمي دهد. بايد قبول كرد كه جامعه ايراني ويژگي هاي مختص خود دارد كه برخي مسائل را برنمي تابد. ما بايد مثل خودمان بينديشيم و مثل خودمان عمل كنيم. هنر و هنرمند ما هم بايد اينگونه باشند. بايد با در نظر گرفتن ضروريات يك زندگي ايراني راهكارهاي عقلاني و منطقي ارائه دهيم. بايد رفتار شخصيت هاي فيلم هايمان برآمده از ما به ازاءهاي عيني در جامعه باشد نه كپي دسته چندمي از فيلم هاي روشنفكري اروپايي! نمي توانيم خود را دل بسته روايت هاي مثنوي نشان دهيم اما شيفته فرهنگ غربي باشيم. «چهل سالگي» دغدغه اي دارد. اما نمي تواند پيشنهادي به همراه داشته باشد. «چهل سالگي» درد را نشان مي دهد اما درمانش تنها به وخامت حال بيمار مي انجامد. چون درد را به درستي نشناخته و به همين خاطر راه درمانش هم مفيد نيست.
استفاده از خبرها و مطالب پايگاه خبرى ، تحليلى سوره سينما فقط با ذکر منبع مجاز است.
تمامی امتياز و حقوق اين سايت برای معاونت سينمايی حوزه هنری محفوظ می باشد.
